donderdag 6 oktober 2016

Wie heeft de tijd eigenlijk zo hard leren vliegen?




De vakantie is nu echt voorbij. De laatste tijd staat mijn leven in het teken van “veel te veel te doen, in veel te weinig tijd”…
Mijn laatste column voor Funky Fish is daardoor alweer even geleden en dat vind ik jammer.
Mijn werkdagen zijn gemiddeld van 8.00 uur tot 17.30 uur (en tot mijn spijt moet ik bekennen dat ik thuis ook nog wel eens verder ga).

Mijn to-do-list puilt uit en na iedere afgestreepte taak lijken er weer 2 voor in de plaats te komen! Als tijd echt kon vliegen, ging ik nu door de geluidsbarrière.
Jaja, iedereen heeft het weleens druk, dat weet ik heus wel, maar ik voel alleen wat ik zelf meemaak en ik benoem de feiten, zonder te willen klagen of zeuren.  Ik wilde niet weer een column overslaan, maar mijn inspiratie daalt sinds de laatste column per seconde. Ik ben benieuwd of ik ooit het absolute nulpunt ga bereiken, ik hoop grondig dat dat niet gebeurt. 

Twijfelen en weifelen…




Wat ga ik vanavond koken,  welke jurk trek ik aan naar de bruiloft morgen en wat ga ik in het weekend doen? Zomaar wat vragen waar een keuze op antwoord wacht. Dit zijn bescheiden, alledaagse vragen, maar hier kun je al over twijfelen.

Vroeger waren de vragen klein, net zoals ik: wat wil ik op mijn boterham, bij welk vriendinnetje ga ik spelen en weke kleding wil ik aan?
Later kwam daar de keuze voor een middelbare school en studie bij en ook welk bijbaantje ik zou gaan doen.
Wel of niet mee naar de kerk gaan was een praktische vraag, die meestal als uitkomst had dat ik wel mee ging. Daar had ik vrienden en vriendinnen, het was meestal leuk op de zondagschool en op kamp met elkaar was helemaal top!


Inhoudelijke vragen waar we later over begonnen te praten waren bijvoorbeeld: geloof je in God, twijfel je aan Zijn bestaan, wat geloof je nu eigenlijk precies, geloof je wat je ouders en de mensen in de kerk zeggen of heb je er zelf wel eens serieus bij stilgestaan en nagedacht?

donderdag 21 juli 2016

Russisch roulette





* Sporten voor wat je waard bent* 

Je sport een beetje, je sport wat vaker en naast dat je het leuk vindt, merk je dat je er ook goed in bent. Jij en de mensen om je hen besluiten dat jij steeds vaker mag gaan trainen en al je tijd en geld gebruik je om topsporter te worden. Na jaren trainen kom je aan de top en ben je één van de beste sporters van het land!

Trots op je huidige prestaties, maar vooral ook van plan om nóg beter te worden, voer je je doorzettingsvermogen en wilskracht steeds verder op. En dan… je bent de beste, maar je merkt dat het lastiger wordt om ook zo goed te blijven. Je huidige prestaties kun je volhouden, maar jezelf verbeteren wordt steeds moeilijker.
En dan is daar de verleiding om op internet eens rond te kijken hoe je met vitamines en preparaten je lijf verder kunt helpen in de drang naar meer sportief succes.
 

zondag 19 juni 2016

Get a lífe!



* Een greep uit de dagelijkse belevenissen van de onbekenden om mij heen *
 
Als single in deze wereld hoor je nog wel eens wat om je heen, omdat je lang niet altijd met iemand samen ergens bent of samen iets onderneemt.

Blingbling!


* Glitter en glamour, maar dan anders *
 
Gisteravond, toen ik na het douchen m’n haar stond af te drogen, keek ik in de spiegel. Ik zag iets wat ik helaas al eens eerder was tegengekomen, een grijze haar. Die enkele grijze haar was kort en had een iets andere structuur dan mijn andere haren. Van mijzelf ben ik donkerblond, met hier en daar wat gesmokkelde blonde en donkere plukjes die ik via de kapper heb verkregen. Die ene grijze haar was zó kort dat eruit trekken nog een hele opgave was.

Het regent, het regent, de dametjes worden nat…


*Moedige doorzetters of eigenwijze dommerdjes?*
 

Hoewel het weer steeds weerspanniger lijkt te worden, had ik afgelopen maand toch een voorzichtig voorjaarsgevoel. Dat dit ook zorgde voor een lichte drang tot voorjaarsschoonmaak bleek wel toen ik ineens wat spullen begon uit te zoeken. Voor ik kon gaan schoonmaken, moest er eerst worden opgeruimd. 

Zo had ik met mezelf afgesproken dat ik 3 categorieën aan zou houden.
1) Direct weggooien, aan een goed doel schenken of recyclen
2) Nogmaals  nader uitzoeken
3) Netjes opruimen om te bewaren
Uiteindelijk kon er een heleboel kleding naar de dichtstbijzijnde vluchtelingenopvang en heb ik 3 zakken met allerlei spullen aan de container “restafval” geschonken.

Single vond ’t zinvol (3)



 * Een sprong in het diepe* 


Na een korte zaterdagnacht begon de zondagmorgen in ons chalet al héél vroeg weer! Met 5 gezellige dames, een rij voor de badkamer en een flinke kop thee om de tijd te doden en bij te kletsen, wachtten we tot iedereen klaar was en vervolgens vertrokken we blijmoedig naar de zaal voor het ontbijt. We waren laat, maar er was nog wel iets te eten te vinden.
 
Wat ik voorheen niet zo snel zou doen ging nu eigenlijk automatisch: ik liep met m’n dienblad naar een tafel waar nog een plek vrij was. Niks “comfortzone”, gewoon praten met degenen die toevallig om je heen zitten.
Na het ontbijt was er een “sing-in”. Samen zingen schept een band… Leuk om tijdens het zingen eens om je heen te kijken, iedereen uit zich op een unieke, eigen manier. Ook op deze manier leer je anderen kennen.

Single vond ’t zinvol (2)


* Een sprong in het diepe*

De vrijdagavond van het Valentijnsweekend was begonnen!
Na de cursus was er direct een pubquiz in de feestzaal. Heel gezellig, want er waren groepjes gemaakt met wie je samen zou quizzen. Weer een manier om snel nieuwe mensen te leren kennen!
Na de quiz zou er nog een feest zijn met een DJ, maar toen ben ik er even tussenuit gegaan om mijn weg naar het chalet te zoeken, mijn bed op te maken en rustig rond te kijken.

Single vond ’t zinvol (1)


* Een sprong in het diepe*                              

Het grote avontuur waar ik laatst over schreef, is alweer even voorbij. De singles-conferentie in het Valentijnsweekend zorgde voor heel verschillende indrukken. Er was heel veel te luisteren, te delen en te doen. Ik was positief en open-minded. Ik had me er niets bij voorgesteld, ik stond er helemaal nieuw in en ik zou wel merken welke ervaringen ik op zou doen en hoe het allemaal zou gaan verlopen.

Waar ik wel wat tegenop zag, was het feit dat ik (bijna) niemand kende, maar aan de andere kant was dat ook wel een voordeel. Tijdens de cursusmomenten, de groepsgesprekken, de maaltijden, de workshops en de avonden moet je toch ergens gaan zitten of staan en vrijwel alle andere aanwezigen kenden ook niemand. Dat schuift toch nèt wat makkelijker aan, omdat je niet alleen wilt zitten.

Single zoekt zinvol…

* Zinvol daten, wat is het, hoe doe ik dat en andere vragen… * 


Over een paar dagen ga ik op weg naar iets onbekends. In mijn eentje vertrek ik naar een grote groep mensen. Hoe zal het zijn, met alleen maar onbekenden? Ik neem geen vriend, vriendin, broer of zus mee. Zal ik helemaal mezelf zijn, of juist wat onzeker? Zal ik in m’n comfortzone duiken en achteraf en aan de zijkant aanwezig zijn, of ga ik eindelijk eens “los” omdat ik toch niemand ken…?