Slippertje

Het is misschien niet helemaal wat je van me verwacht had. Eerlijk gezegd verbaas ik mijzelf ook. Hoog in het vaandel bij mij staan liefde en trouw. Hoe standvastig ik over het algemeen ook ben, vanaf vandaag is dat veranderd. Ik moet zeggen dat het me – na de eerste schok- prima bevalt, hoe verbazingwekkend het misschien ook mag lijken.

Het speelt al even, maar ik vond het niet zo nodig om het met je te delen. Ik dacht dat het je niet zou interesseren en daarom heb ik je er nooit iets over verteld. Ik ben erg tegen ontrouw, maar dit voelt niet als bedriegen. Omdat je iets begon te merken, zal ik het niet langer voor me houden. Of het jouw voorstelling van mij zal veranderen weet ik niet, maar laat het me in ieder geval uitleggen voor je je een mening vormt.

Laat het los, laat het gaan!

De deadline voor m’n column nadert en ik heb nog steeds geen onderwerp. Wat ik ook bedenk: ik vind het niet leuk genoeg, niet inspirerend genoeg, het is al eens gedaan door mij of iemand anders, het is wel erg bedacht of gewoon saai.

De tijd tikt en ik begin me een beetje gespannen te voelen. Over 54 minuten is het vrijdag, de dag dat mijn column geplaatst moet worden.
Dan herken ik een patroon dat vaker voorkomt: ik ben de hele week al over het onderwerp van mijn column aan het nadenken.

Dat moment dat je...

*… om 2.30 uur thuiskomt en helaas te laat merkt dat het geen tandpasta, maar handcrème uit de tube daarnaast is, die je op je tandenborstel hebt gesmeerd. Blèeh!

* … voor het eerst sinds ruim een jaar een kaassoufflé eet en vervolgens gigantisch je gehemelte verbrandt aan de kaas die er eerder uitkomt dan je verwacht. En dat een vriendin dan vraagt of er iets is en je nee knikt, omdat je het even niet kunt zeggen!

* … met een slok cola light in je mond zó erg moet lachen dat het er net zo hard –maar jammer genoeg door je neus- weer uit komt.

*… erachter komt dat de grote borden van je mooie nieuwe vierkante servies niet in de vaatwasser passen.

Dág fiets!

Dág fiets!

“Bicycle, bicycle”

Onderweg naar een museum met een vriendin en haar twee kinderen hoor ik haar zoontje van 8 meerdere keren “bicycle” zeggen. Het lijkt een beetje op de eerste zin van het liedje van Queen. Joost weet me zeer precies uit te leggen dat bicycle een fiets is “in het Engels”. Vervolgens grinnikt hij op de achterbank naar z’n vierjarige zusje Elisabeth, maar ik begrijp niet helemaal waarom hij dat doet. Zij zit vrolijk te kletsen en te zingen en Joost zit haar niet uit te lachen of te plagen, dus die smile moet ergens anders om zijn.

“Psalm 151”

Soms is inspiratie ver te zoeken, maar soms  wil je ineens zoveel tegelijk zeggen, zingen, voelen en delen dat je gedachten sneller gaan dan je kunt schrijven!

Zo’n moment had ik laatst, toen er van alles tegelijk op mijn pad kwam. Mooi, blij, moeilijk, verdrietig, zorgelijk, bijzonder. 

“Als je het niet meer trekt… moet je duwen!”

De afgelopen tijd ging er bij Miss Fish thuis het een en ander kapot. De vaatwasser en de ovenfunctie van de combimagnetron waren al eerder opgehouden met werken, maar nu hielden ook de CV-ketel, de magnetronfunctie en de wasmachine het voor gezien.

Na enig speuren op internet bedacht ik welke apparaten me wel geschikt leken en zo bestelde ik allereerst een CV-ketel, met monteurs erbij, om het gevaarte op te hangen en aan te sluiten.
De oude ketel was inderdaad volledig de pijp uit en het vervangen werd door twee vrij vakkundige heren uitgevoerd. Ze deden er wel enorm lang over en moesten nog een keer terugkomen om iets af te maken. 
Nu, enkele weken later, zie ik af en toe een drupje aan een slang hangen en ik vraag me voorzichtig af hoe dit komt, of het kwaad kan en of ik de heren monteurs nog eens moet bellen…

“Total eclipse of the heart…!”

Zonsverduistering op 20 maart 2015

Op vrijdag 20 maart 2015, tussen 09:30 en 11:45 uur, vindt een gedeeltelijke zonsverduistering plaats. De maan schuift dan vanaf de aarde gezien precies voor de zon langs. Bij helder weer zal vanuit Nederland de hele zonsverduistering zichtbaar zijn. De verduistering duurt bij ons ongeveer 2 uur. Dit komt niet zo vaak voor, dus het zal wel een bijzonderheid zijn om te zien.

Tijdens het maximum van de eclips, om 10:37 uur, is nog maar een beetje van het zonlicht dat ons bereikt direct waarneembaar. Juist dat beetje zichtbaarheid van de zon is schadelijk voor het menselijk oog. Je ogen moeten dus goed beschermd worden als je de zonsverduistering wilt bekijken.

“Total eclipse of the heart” is een heel ander verhaal, over een heel andere verduistering.

Valentijntjesdag

* Valentijntje versus Roosmarijntje *

Valentijnsdag komt er aan!

Ben je single en dateloos voor 14-2-2015? Ga met je laptop bij de brievenbus zitten, zodat je de bergen (anonieme) brieven, kaarten en  e-cards ontvangt zodra ze bezorgd worden. Heb jij zelf iemand iets gestuurd? Leuk! Nu maar wachten op een eventuele reactie…

Hoe staat het met de liefde zoals je er in je dromen over denkt en hoe is het met de liefde in de werkelijkheid?

Ik ben voor je gevallen!!!

              
Gistermorgen hielp ik een meneer die van zijn fiets gevallen was overeind. Hij was nogal rot terechtgekomen, maar we stonden bij een dokter-, tandarts- en fysiopraktijk voor de deur. Hij moest bij de tandarts zijn en ik hoefde hem echt niet te helpen of naar de dokter te brengen.
Omdat ik zelf ook een afspraak had, ben ik weggegaan toen ik zeker wist dat mister x bij de tandarts was aangekomen.

Maar, toeval of niet, aan het eind van de middag val ik zelf vol voorover op de straat, tegen de stenen containers. Geschaafde, blauwe en dikke knieën, jeans stuk, geschaafde handen en ga nog maar even zo door...
 
Een vriendelijke meneer van een jaar of 50 schraapte mij van de tegels. Net zoals de man van vanmorgen tegen mij zei, zeg ik nu ook zelf dat het wel lukt en ik verder wel alleen naar huis kan lopen. Maar ondertussen denk ik héél wat anders dan ik daadwerkelijk met de wereld deel.

Je hebt wel L E F *!

Je hebt wel  L E F *!

* Liberté
* Egalité
* Fraternité 

De zin “Je suis Charlie” lijkt momenteel de krant, de televisie en de social media te beheersen. Verwerkt in verschillende cartoons betuigen tekenaars wereldwijd hun medeleven.
Ik kan me haast niet voorstellen dat iemand zelfs het kleinste beetje informatie over de gepleegde aanslag op de medewerkers van een satirisch tijdschrift van afgelopen woensdag in Parijs gemist heeft.
  

Terwijl ik dit schrijf, strijden heel veel verschillende gedachten om een prominente plaats in mijn hoofd. De eerste gedachte óf ik überhaupt wel hierover zou schrijven heb ik inmiddels geparkeerd. Dat er zoveel over te doen is in Parijs, in Frankrijk en wereldwijd geeft al aan dat sommige zaken niet te negeren zijn, hoe vaak er al over gepraat, getekend en geschreven is.

Wanneer deze column geplaatst wordt, is er hoogstwaarschijnlijk al weer veel nieuwe informatie bekend waar ik nu nog niets van weet… Ik zal mij om die reden dan ook niet wagen aan het weergeven van feiten, omdat deze misschien inmiddels verouderd, onvolledig of achterhaald zijn.